Vroeg of laat - column Paul de Maat

Ik zie mezelf graag als een early adopter. Dat is iemand die  al heel snel nieuwe toepassingen gaat benutten. Ik kocht bijvoorbeeld anderhalve maand geleden een poken. (Verderop meer daarover.) Maar... In Rotterdam is in de metro de OV-chipkaart ingevoerd en ik heb er geen. Ik heb ook geen iPod, geen Flip of andere mini-camera én geen iPhone. Exit early adopter dus. (Eerst stond hier nog dat ik ook geen chipknip had, maar die zat gisteren bij de ING-post.)

Nieuwe dingen
Ik hou wel van nieuwe dingen uitproberen. Maar uiteindelijk geeft bij mij altijd de doorslag: heb ik het nu nodig? Wordt mijn leven nu makkelijker of prettiger als ik dit aanschaf? Of geef ik geld uit voor iets wat me nu niets oplevert? Beter noem ik mezelf dus pragmatisch, anderen willen het misschien - dat mag in dit Calvijnjaar – calvinistisch noemen. Het is vast ook te verklaren vanuit de evolutieleer, past weer mooi in dit Darwinjaar.

Proberen
Nu is het natuurlijk bij veel zaken zo dat, als je ze niet uitprobeert, je niet echt kunt weten of ze iets opleveren. Moet ik die spullen dan toch bij eerste verschijning kopen? Nee hoor, gelukkig zijn er anderen, de echte early adopters,die dat voor mij doen. Ze testen de functies, drukken op alle knopjes, keren hun apparaat binnenstebuiten, en plaatsen hun ‘reviews’ op internet.
Dat biedt voldoende informatie om zelf alsnog tot aanschaf over te gaan. Daarmee kom ik terecht in de groep van de early majority.

Sinds de invoering van de OV-chipkaart ben ik nog niet met de metro geweest, dus die kaart heb ik nog niet aangeschaft. Een iPod is leuk, maar ik heb al een hele goede Creative multimediaspeler. Een Flip-camera? Inderdaad, ik maak wel eens filmpjes, maar ik wil eerst weten hoe de ervaringen van anderen zijn. Een iPhone? Daar heb ik veel zin in, maar ik wil me nog laten overtuigen door anderen (ben ik mee bezig).

afbeelding door Viktor v/d Berg, some rights reserved

Vernieuwingen
Hoe moet dat met al die vernieuwingsdeeën in het onderwijs? Precies hetzelfde eigenlijk. Bespreek met elkaar wat je eraan kunt hebben, steek je licht op bij anderen die er ervaring mee hebben opgedaan. Meestal dan. Want soms kom je iets tegen dat je meteen heel bijzonder vindt. En als het dan niet al te duur is (of misschien wel gratis), koop het dan en probeer het uit. Laat de wereld weten wat je ervan vindt, dan zijn de rollen eens omgedraaid en hebben anderen er iets aan.
Zo hoor je als school soms tot de early majority, soms tot de late majority of laggards. En soms ben je wel eens een early adopter of zelfs een innovator. Want het leven mag ook wel eens spannend zijn.

De poken
Een poken is een klein apparaatje (5 cm groot, eur 14,95) met een usb-aansluiting. Je zet er persoonlijke gegevens op, o.a. op welke sociale netwerksites je te vinden bent. Kom je nog iemand tegen met een poken, dan houd je elkaars pokens tegen elkaar en heb je gegevens uitgewisseld. Je gaat dan naar www.doyoupoken.com, sluit je poken aan (usb) en je nieuwe contacten worden toegevoegd aan de lijst met Friends die je al eerder bepokend had.

Paul de Maat met poken

Gerelateerde links

• Ict in de klas