Tijd voor de website

Sinds dit voorjaar zing ik bij een koor. Een echt koor, met van die sopranen, alten, tenoren en bassen en een dirigent. Een superzanger ben ik niet, boven de Fis is er nog veel werk te doen. Maar ik wil beter worden. Daarom neem ik nu wat aanvullende zanglessen en dat helpt.

Kwaliteit
Ik heb het koor uitgekozen omdat ik vermoedde dat het kwaliteit had. Daar ging ik voor. Het koor heeft niet alleen opgeschreven dat ze kwaliteit willen leveren, we doen er ook werkelijk iets aan!
Want ik moest als nieuw lid voor de dirigent, in het bijzijn van de ‘koorcommissie’ voorzingen. Die gaf daarna vriendelijk doch redelijk beslist aan dat ik aan sommige zaken nog wel kon werken. Ook trekken we op de repetities regelmatig een half uur uit waarin we alleen aan stemvorming doen. Alles in het teken van kwaliteit dus. Ook daarom gebruiken we veel ICT: we mailen elkaar voor de informatie-uitwisseling, we repeteren thuis met midi-bestanden, en we kijken op YouTube hoe anderen dezelfde stukken zingen.

Website
Zoals elk gerespecteerd koor hebben we ook onze eigen website. Websites, dat is zo’n beetje mijn persoonlijke hobby, dus ik vertrok vol spanning naar www.denaamvanmijnkoordieikhiernietnoem.nl. Oei. Weinig inhoud, niet actueel, dode links en één foto, die ook nog eens bijzonder lelijk was. Goed. Zingen is één vak, een website onderhouden een ander blijkbaar.

Ik zei al, websites zijn zo’n beetje mijn hobby: waarom hebben mensen, koren, scholen een website? Met welk doel en hoe pakken ze dat aan? Welke technische mogelijkheden benutten ze? Bereiken ze hun doel?

Drie lessen
Ik zit een beetje om de hete brij heen te draaien, maar nu begin ik er toch maar over: de gemiddelde schoolwebsite in Nederland. Opnieuw oei. Waarom hebben scholen een website? Bij veel scholen kom je er niet achter. Een ratjetoe van inhouden, met een onduidelijke navigatie waar je in ieder geval veel te vaak moet klikken. Dat is les 1: bedenk wat je doel is en hoe je dat kunt bereiken. (Kijk hoe anderen dat doen!)
Nu ga ik door. Al die kleurtjes, ‘grappige’ plaatjes en bewegende toestandjes (‘animated gifs’). Niet doen. De website is geen speeltuin. En zeker nooit lettertype Comic Sans gebruiken. Dit lettertype is ooit speciaal gemaakt voor kindersoftware en de schoolwebsite is dat niet (Er zijn trouwens meer lettertypes met een schrijf-a als dat nodig is, bijvoorbeeld Century Gothic.) Les 2 is dus: bezoekers komen om snel en goed geïnformeerd te worden. Niet om afgeleid te worden.

Al het goede komt in drieën, dus nog één puntje. Steeds meer scholen gebruiken een CMS voor hun website. Dat is een soort kant-en-klaar raamwerk, waarmee je eenvoudig een website kunt maken, vullen en onderhouden. Het geeft je ook de mogelijkheid om de website door meer dan één persoon te laten onderhouden. De tijd van FrontPage is echt, echt voorbij! Les 3 is daarom: gebruik een CMS. Verschillende bedrijven die op school het systeembeheer verzorgen, leveren er een CMS voor een website bij. Maak er gebruik van! Anders zijn er verschillende gratis goede alternatieven. Dus:
1. Kies een doel en kijk hoe anderen het doen.
2. Kies de middelen die leiden tot het doel. Let op de functie van de inhoud in plaats van ‘opleuken’.
3. Gebruik een CMS en verdeel het werk

Genoeg nu. Ik ga 1 en 2 toepassen op onze koorwebsite. Want 3 is al geregeld.